Monthly Archives: Şubat 2013

Pıızızı & şiyah

Standard

22 aylık, tek veya iki kelimelik cumlelerle her seyini anlatan poposu bezli bir çocuksun.
Seni üç, altı, yedi, dokuz derken bulmak son zamanlarda beni en cok eglendiren seylerden biri. Markette pil kutularını, evde oyuncaklarını, yolda yanından geçtiğimiz arabaları…
Bildigin bazı sekiller: Üçgen, oval, kare, yıldız, kalp…
Sevdiğin insanların adına -si eki ekliyorsun. Annesi, babası, Çiğdesi, minminsi (Yasemin’e minmin diyorsun), ecesi, ayşesi…
Esprili biri olacağını düşünüyorum. Bazen dil oyunları, taklit ya da hareket yoluyla espriler yapıyorsun. Papağan gibi taklit etmek dışında emekleyip “miyaaav miyavvv” derken buluveriyoruz seni. Hayvancılık diye bir oyunumuz var.
Nülüüş(bana böyle sesleniyorsun bazen, o zamanlarda seni yemek istiyorum. Cidden, seni yutasım geliyor. Aşkımsın!) : köpek ol!
Berker: hav hav!
Nülüüş: kuş ol!
Berker: cik cik!

Berker: tedi!
Nülüüş: miyav, miyav…

bu yazıyı asıl yazma sebebim ise iki rengi öğrendin. İlki siyah. Birkaç haftadır siyah olan her şeyi gösterip “şiyahh” diyorsun. Birkaç gündür kırmızıları da söylüyorsun: “pızızıı”
🙂
Kelime hazinenin hızla genislenidigini görmek beni cok mutlu ediyor. Seni de mutlu ediyor. Kendini sözcüklere ifade edebildiğin icin artık bağırmıyorsun, cok daha az ağlıyorsun.
İyi ki varsın guzel oğlum. Hayat seninle cok eğlenceli!

Aslında yazacak cok şeyim var ama “anneşi, anneşi!” Gel oynayalım, demek bu
🙂